Podróż z kubkiem herbaty – herbata na świecie (cz.1)

Poznaj tradycyjne sposoby przyrządzania i picia herbaty na całym świecie.

Herbata na świecie

Kubek lub filiżanka herbaty – nieodłączny element każdego dnia. Nawet jeśli jesteście w podróży, daleko od domu, nie warto rezygnować z tego przyjemnego, relaksującego i dodającego sił rytuału. Jeśli jednak podczas swoich podróży w najdalsze zakątki świata spodziewacie się otrzymać za każdym razem podobną zawartość filiżanki, to możecie być naprawdę zaskoczeni…

Herbata po europejsku

Na początku tej podróży nie będziemy się zbytnio oddalać od granic naszego kraju.

Europa kontynentalna nie ma specyficznych tradycji związanych z piciem herbaty. Zamówiona w kawiarni lub restauracji we Francji, Niemczech czy Hiszpanii nie będzie się różniła od tej parzonej w Polsce. Jedno jest jednak pewne – pija się ją tam najczęściej czarną, bez dodatków lub z cukrem, czasami z cytryną. Nigdy natomiast z mlekiem.

Jeśli jednak postanowimy przekroczyć kanał La Manche napotkamy już na znaczne różnice. Dla mieszkańców Wielkiej Brytanii i Irlandii picie herbaty jest prawdziwą tradycją, którą kultywują wszyscy – od klasy robotniczej po członków rodziny królewskiej. Słynne „tea breaks” w czasie pracy czy wciąż niezwykle popularna popołudniowa herbatka w towarzystwie maleńkich bułeczek, kanapeczek i ciasteczek to dowód na to, że Brytyjczycy zasługują na tytuł miłośników tego napoju. A piją oni tradycyjnie czarną herbatę (zwykle ekspresową) z dodatkiem mleka i cukru.

british-221326_1280

Z kolei udając się na Wschód, do Rosji, możemy poznać jedną z najbardziej efektownych metod parzenia herbaty. Okazuje się bowiem, że Rosjanie oprócz mocnych napojów wyskokowych kochają czarną, liściastą, mocną herbatę, najczęściej pochodzącą z Indii lub Sri Lanki. Mocny napar rozcieńczają gorącą wodą i piją go z cukrem i cytryną (lecz nigdy z mlekiem). Częstym dodatkiem są również konfitury malinowe. Tradycyjnie rosyjską herbatę przygotowuje się w samowarze, który utrzymuje ciepło esencji i w którym wciąż znajduje się gorąca woda dodawana do mocnego naparu. Na co dzień jednak Rosjanie parzą ją raczej w imbrykach.

Herbata słodka i gorąca – Bliski Wschód i Afryka

Turcja i kraje Bliskiego Wschodu to miejsca, w którym króluje czarna, bardzo mocna i słodka herbata. Podawana jest w malutkich szklaneczkach, gorąca, mimo panującej tam temperatury. Czasami pija się ją także przytrzymując kostkę cukru w ustach.

We wschodniej części Afryki np. w Egipcie, Somalii czy Kenii również często pija się czarną herbatę z dużą ilością cukru. Często aromatyzuje się ją też korzennymi przyprawami – kardamonem, imbirem – lub listkami mięty i dodaje mleko (także wielbłądzie), dzięki czemu przypomina nieco indyjski chai. W Egipcie bardzo popularny jest również napar z hibiskusa – jest on m. in. tradycyjnym napojem podczas tamtejszych wesel.

 

Africa-Secluded-Tanzania-4-sunset-tea

Północno-zachodnia Afryka, a zwłaszcza Maroko, słyną z kolei z herbaty miętowej. Jej podstawowym składnikiem jest chińska zielona herbata, do której dodaje się liście świeżej lub suszonej mięty. Podaje się ją mocno osłodzoną cukrem. Tradycyjnie przygotowaniem herbaty w tym regionie zajmują się mężczyźni i robią to w dosyć spektakularny sposób – po zaparzeniu nalewają ją do niewielkich szklaneczek z dużej wysokości. Miętowa herbata jest w tej części świata nieodłącznym elementem gościnności. Odmowa jej wypicia uważana jest za duży nietakt i obrazę gospodarza.

Na południu Afryki tradycyjnym napojem jest natomiast pochodzący z tych rejonów Rooibos – napar z igiełkowych listków czerwonokrzewu. Przygotowuje się go zwykle bez jakichkolwiek dodatków, ciesząc się jego naturalnym miodowym smakiem i aromatem. Rzadziej pija się tam herbatę.

 

Podczas swoich podróży nie bójcie się poznawać zupełnie nowych smaków i próbować tego, co piją i jedzą mieszkańcy odwiedzanego miejsca. Poznajcie nowych przyjaciół nad filiżanką herbaty.

C. d. n.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *